07 (103), Հուլիս, 2017

ԿԱՏԱԼԻԶԱՏՈՐԱՅԻՆ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԱԶԳԱՅԻՆ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԱՆՔԱԿՏԵԼԻ ԳՈՐԾՈՆ  

 


Արման ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆ*
Երևան

“Միջազգային անվտանգություն” և դրա հետ սերտորեն առնչվող “ազգային անվտանգություն” հասկացությունները  համեմատաբար վերջերս են հայտնվել քաղաքագիտական բառաֆոնդում և մասնագիտական բառարաններում` մոտ հարյուր տարի առաջ։ Իսկ մինչ այդ ռազմական բախումները պարզապես կոչվել են  «պատերազմ»,  այսինքն՝ «խաղաղության» հականիշ և դիտվել  են որպես ուժի պրիմատ միջազգային հարաբերություններում։ …>>>

Անվտանգայնացում.  հասարակությանը վերահսկելի դարձնելու միջոց


Աննա ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Վերլուծաբան
Երևան

 

Անվտանգությունը մեր կյանքի կարևորագույն տարրերից է: Չնայած Մասլոն իր պահանջմունքների բուրգում նրան հատկացրել է երկրորդ տեղը` առաջնայնությունը տալով ֆիզիկական պահանջներին, սակայն ակնհայտ է, որ եթե, օրինակ, սնունդը անվտանգ չէ մեր առողջության համար՝ մենք երբեք այն չենք ուտի, կամ չենք խմի ջուր, որից հետո մեզ կարող ենք վատ զգալ: …>>>

Հայաստանի ժամանակակից անվտանգության մարտահրավերները


Արմեն ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քաղաքագետ
Երևան

 

2011 թվականին Կազանում Ալիև-Սարգսյան բանակցությունների ձախողումից հետո Արցախի հակամարտությունը նոր փուլ է մտել, որի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ Ադրբեջանը ցանկանում է խնդիրը լուծել բացառապես ռազմական ճանապարհով:

Կազանի ձախողումից հետո Ադրբեջանը 2012-ին ռազմական բյուջեն կրկնապատկում է` 2011-ի 1,3 մլրդ դոլարից հասցնելով 2,6 մլրդ դոլարի: 2015-ին Ադրբեջանի ռազմական բյուջեն անցել էր 3 մլրդ դոլարը, որն ամենաբարձրն էր Ադրբեջանի պատմության ընթացքում: 2016-ին այն կազմել է 1,9 մլրդ դոլար, իսկ 2017-ին պլանավորած է ծախսել մոտ 1,54 մլրդ դոլար: Համեմատության համար պետք է նշել, որ այս շրջանում Հայաստանի ռազմական բյուջեն չի անցել 0,5 մլրդ դոլարը: Չնայած Ադրբեջանի տնտեսությունը նավթի գների անկման արդյունքում հայտնվել է ծանր վիճակում, Ադրբեջանը փորձում է պահել սպառազինությունների մրցավազքը և հույս ունի ինչ-որ պահի բավարար գերակայություն ունենալու դեպքում ռազմական ճանապարհով խնդիրը լուծել: …>>>

Հայաստանի ՆԱՏՕ-ական հեռանկարները. միջազգային ձևաչափից դեպի երկկողմանի ձևաչափ  


Դավիթ ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ
Լրագրող
Երևան

 

 Հայաստանի և ՆԱՏՕ-ի հարաբերությունները նման են երիտասարդ տղայի և աղջկա հարաբերություններին, որոնց իրար հետ լինելը հարմարավետ է, բայց երկուսն էլ հասկանում են, որ հարաբերությունները վերջնականապես ձևակերպելն իրատեսական չէ անգամ հեռանկարում։ Աղջիկն ամուսնացած է, և տղայի հետ հարաբերությունների մակարդակը որոշում է իր ամուսինը…

Սույն այլաբանական պատկերը, որի հեղինակը բավականին հեղինակավոր և հարգված քաղաքական գործիչ է, ում Հայաստանում շատ հաճախ անհիմն կերպով «արևմտմամետ» են կոչում, թերևս առավել ճշգրտորեն է բնութագրում Հայաստանի և ՆԱՏՕ-ի միջև առկա հարաբերությունները։ Անկախության ձեռքբերումից  26 տարի անց Երրորդ Հանրապետությունը շարունակում է Ռուսաստանից այլևայլ պարտավորություններով լիովին կախված մնալ, իսկ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի հետ իր՝ թեպետև արգասաբեր ու արդյունավետ, հարաբերությունները զարգանում են բացառապես միջազգային ձևաչափերի շրջանակներում։ …>>>

Երբ գլխավոր սպառնալիքը մեր «անվտանգությունն» է


Ռուբեն ՄԵՀՐԱԲՅԱՆ
«Առավոտ»-ի ռուսերեն տարբերակի խմբագիր, Ru.Aravot.am
Երևան

 

Անկախության շրջանում Հայաստանում օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների բերմամբ ազգային անվտանգության մասին հայացքների, մարտահրավերների և դրանց հաղթահարման ուղիների հայեցակետերի համակարգը, ինչպես նաև դրա վրա հիմնված այլ պետությունների հետ Հայաստանի հարաբերությունների պարադիգմը ներկայումս ծանր ճգնաժամի մեջ են։

Հայ պաշտոնատար անձանց վերջին շրջանում արած հայտարարություններից երևում է, որ նրանք լիովին գիտակցում են երկրի խորը ճգնաժամի մեջ գտնվելու հանգամանքը, և դա ինքնին լավ է։ Բայց սոսկ գիտակցելը բավարար չէ, քանի որ գիտակցվածից բխող քայլեր իրագործելու հնարավորությունները նույնպես չափազանց սահմանափակ են՝ հայտնի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներով, ինչն էլ միանգամայն վատ է։ Էլ ավելի վատ է, որ ներկայիս իշխանությունը ստիպված է ուղղել այն, ինչ անմտաբար թույլ է տրվել անկախության առաջին տարիներին, իսկ Վլադիմիր Պուտինի առաջին և երկրորդ ժամկետներին համընկած Ռոբերտ Քոչարյանի նախագահության օրոք վերածվել է երկրի ինքնիշխանության հետևողական հանձնման՝ բռնաճնշող քրեաօլիգարխիկ վարչակարգի քաղաքական սատարման դիմաց։ Ապա այս ամենը՝ որպես ժառանգություն, ստացել է ներկայիս իշխանությունը, որի համար այն ծանր բեռ է դարձել։ …>>>

Եվրոպայի անվտանգության միջոցների համեմատություն

Համաձայն Եվրոպոլի՝ Եվրոպան 2016 թվականին եղել է շուրջ 142 ահաբեկչական հարձակումների թիրախում: Մինչ անվտանգության որոշ աշխատակիցների հաջողվեց դիվիդենդներ հավաքել, իսկ ոմանք տարբեր պատճառներով ձախողվեցին՝ մարդկային կորստի գինը չափազանց մեծ է: …>>>

Կիբեռհարձակումներ,տվյալների խոշոր բազա, շինծու նորություններ. թվային հեղափոխության հակառակ կողմը

 

 Ժան-Պոլ Էմետի (Jean-Paul Aimetti)
Le FigaroՖրանսիա

ԵՄ-ի կողմից Google-ի դատապարտումը և աշխարհով մեկ կիբեռհարձակումները բացահայտում են թվային դարաշրջանիվտանգները: Ժան Պոլ Այմետիի կարծիքով՝ այդ սպառնալիքները կարևոր են, և անհրաժեշտ է միջոցներ ձեռնարկել երիտասարդ սերունդներին պաշտպանելու և կրթելու համար:

Ոչ ոք չի կարող կասկածի տակ առնել թվային հեղափոխության առավելությունները, երբ խոսքը վերաբերում է մեր առողջությունը բարելավելուն, էներգետիկայի սպառման վերահսկողությանը կամ մեր տեղաշարժերն օպտիմալացնելուն: Մյուս կողմից, թվային դարաշրջանի և «big data»-ի (տվյալների խոշորագույն բազա) ծաղկող դիկտատուրան տագնապալի հետևանքներ ունի առնվազն երկու ոլորտներում: …>>>

Գերմանիայի նոր երկաթյա բռունցքը

 

Ֆլորիան Գաթման, Քեվին Հեյգն, Անեթ Մայրից և Միշել Վինդե

WhatsApp-ի օգտատերերի գաղտնալսումներ, երեխաներին հետևելու դեպքեր, անառիթ խուզարկություններ[1]. ահաբեկչության՝ հետզհետե սաստկացող վտանգի պաճառով օրեցօր ավելի աշխուժորեն է քննարկվում անվտանգության ավելի սուր միջոցառումներ իրականացնելու անհրաժեշտությունը: Ինչպե՞ս են դասավորվում գերմանական կուսակցությունների կարծիքներն այս հարցի շուրջ:

«Ահաբեկչությունը ոչ մի ազդեցություն չի ունենա իմ առօրյա կյանքի վրա… Ուրիշի վրա՝ միգուցե, բայց ոչ իմ կյանքի վրա»: Սովորաբար սա է մարդկանց արձագանքը: Հասարակ քաղաքացիները, որպես կանոն, այսպես են պատասխանում ահաբեկչության նետած մարտահրավերներին՝ փորձելով առանձնապես չտպավորվել արդեն ոչ այնքան ազդեցիկ դարձած ահաբեկչական ակտերից: Այո, թերևս, այդպես է: …>>>

Պուտինի և Թրամփի ևս մեկ հանդիպումը

Մաքս Գրինվուդ  (Max Greenwood)
The Hill, ԱՄՆ

 

Ինչպես հաստատել է Սպիտակ տունը հուլիսի 18-ին՝ գերմանական Համբուրգ քաղաքում անցկացված “Մեծ քսանյակի” գագաթաժողովի շրջանակներում նախագահ Թրամփը ունեցել երկրորդ, ոչ պաշտոնական հանդիպումը Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ։

Մամւոլի քարտուղար Շոն Սփայսերը  (Sean Spicer) հաստատել է, որ երկկողմանի պաշտոնական հանդիպումից մի քանի ժամն անց նրանք զրուցել են “Մեծ քսանյակի” պետությունների ղեկավարների համար կազմակարպված ընթրիքի ժամանակ։ Սակայն Սփայսերը չկարողացավ ասել, թե որքան երկար են նրանք զրուցել և ինչ են քննարկել։ …>>>

Իշխանությունն է իրեն մտցրել այդ անկյունը

Lragir.am-ի հարցերին պատասխանել է քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանը:

Պարոն Համբարյան, Ռուսաստանի կողմից Ադրբեջանին զենքի վաճառքը վերջին շրջանում դարձյալ քննարկման թեմա է դարձել: Այս հարցին անդրադարձել է նաև Սերժ Սարգսյանը՝ դա երկկողմանի հարաբերություններում համարելով ցավոտ հարց: Բայց միաժամանակ նա նշել է, որ դեռևս որևէ լուրջ բան չի պատահել։ Եթե ինչ-որ մի ժամանակ լուրջ հետևանքներ լինեն, այն ժամանակ կարելի է մեղադրել ռուսական կողմին: Ինչպե՞ս եք գնահատում հայկական կողմի պահվածքն այս հարցում: …>>>