Ի­րա­նում կա­յա­ցել են նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­ր

 

 

Ի­դա ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Ի­րա­նա­գետ
Եր­ևան

 

Մա­յի­սի 19-ին Ի­րա­նի Իս­լա­մա­կան Հան­րա­պե­տութ­յու­նում կա­յա­ցել են թվով 12-րդ նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րը։ Ի հե­ճուկս այն հան­գա­ման­քի, որ ԻԻՀ քա­ղա­քա­կան հա­մա­կար­գում նա­խա­գա­հը սոսկ գոր­ծա­դիր իշ­խա­նութ­յան ղե­կա­վարն է և պե­տութ­յան երկ­րորդ դեմ­քը՝ Գե­րա­գույն ա­ռաջ­նոր­դից հե­տո, հե­տա­գա չորս տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում երկ­րի քա­ղա­քա­կան ու­ղե­գի­ծը զգա­լիո­րեն կախ­ված է հենց նա­խա­գա­հի ան­ձից։ …>>>

Կա­նանց սպոր­տն Ի­րա­նում. խնդիր­ներ ու հա­կա­սութ­յուն­ներ

­


Ան­տոն ԵՎՍՏՐԱՏՈՎ
­Քա­ղա­քա­կան վեր­լու­ծա­բան
­Վո­րո­նեժ, Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յուն

 

Ի հե­ճուկս Ի­րա­նում կնոջ դրութ­յան մա­սին կարծ­րա­տի­պա­յին պատ­կե­րա­ցում­նե­րի՝ գե­ղե­ցիկ սե­ռի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներն Ի­րա­նում նե­րառ­ված են երկ­րի կյան­քի բո­լոր ո­լորտ­նե­րում՝ քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նից մինչև ռազ­մա­կան բնա­գա­վա­ռը։ Ի­րան­ցի կա­նանց մաս­նակ­ցութ­յամբ ա­մե­նա­հա­կա­սա­կան ո­լոր­տը թերևս սպորտն է։ Ի հե­ճուկս այն հան­գա­ման­քի, որ բո­լոր մի­ջազ­գա­յին մրցում­նե­րում ի­րան­ցի մար­զու­հի­նե­րը պար­տա­վոր են ներ­կա­յա­նալ հի­ջա­բով, այ­սինքն՝ մար­մի­նը ծած­կող և միայն ե­րեսն ու ձեռ­քե­րի դաս­տակ­նե­րը բաց թող­նող մար­զա­հա­գուս­տով, նրանք կա­րող են հպար­տա­նալ մի շարք լուրջ նվա­ճում­նե­րով։ …>>>

Ա­թա­թուր­քից  դիկ­տա­թուրք

 


Ան­նա ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Վեր­լու­ծա­բան
Եր­ևան

 

Հան­րա­պե­տա­կան կար­գեր հաս­տա­տե­լուց ի վեր (1923թ.) Թուր­քիան նման­վում է երկգլ­խա­նի վի­շա­պի, ո­րի գլուխ­նե­րը ա­նընդ­հատ պայ­քա­րի մեջ են:  Գ­լուխ­նե­րից մե­կը ազ­գայ­նա­կա­նութ­յունն է, իսկ մյուսն` իս­լա­միզ­մը: Փո­փո­խա­կան հաղ­թա­նակ­նե­րով ազ­գայ­նա­կան թևը գրե­թե 80 տա­րի կա­րո­ղա­ցել է ճնշել հե­տա­դի­մա­կան իս­լա­միստ­նե­րին: Շր­ջա­դարձ ե­ղավ «Ար­դա­րութ­յուն և զար­գա­ցում» կու­սակ­ցութ­յան  (ԱԶԿ) իշ­խա­նութ­յան գա­լուց հե­տո: Ներ­կա­յիս Թուր­քիան, Ռե­ջեփ Թա­յիփ Էր­դո­ղա­նի գլխա­վո­րութ­յամբ, դար­ձել է ան­կան­խա­տե­սե­լի մի պե­տութ­յուն, որ­տեղ ա­ռա­վել քան երբ­ևէ դո­մի­նանտ են մո­լե­ռան­դա­կան  տար­բեր հո­սանք­նե­րը: Ա­ռա­ջին ան­գամ Մուս­տա­ֆա Քե­մալ Ա­թա­թուր­քից հե­տո Հան­րա­պե­տա­կան Թուր­քիա­յի պատ­մութ­յան մեջ ան­հա­տի դերն ա­վե­լին է, քան հա­մա­կար­գի­նը: Էր­դո­ղա­նը ձգտում է դառ­նալ նոր Ա­թա­թուրք և վե­րաց­նում է այն ժա­ռան­գութ­յու­նը, ո­րը Թուր­քիան ու­ներ մինչ ԱԶԿ-ի իշ­խա­նութ­յան գա­լը: Մինչ այդ Թուր­քիան ա­ռաջ­նորդ­վում էր քե­մա­լա­կա­նութ­յան գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յամբ, ո­րի հիմ­նա­կան վեց կե­տե­րը, հայտ­նի՝ որ­պես վեց նե­տեր, ամ­րագր­վել են Թուր­քիա­յի Սահ­մա­նադ­րութ­յան մեջ 1937-ին: Այժմ Էր­դո­ղա­նը փոր­ձում է կազ­մել սե­փա­կան հա­յե­ցա­կար­գը, ո­րը գրե­թե ամ­բող­ջութ­յամբ հա­կա­սում է Քե­մա­լի դոկտ­րի­նին:  Ներ­կա­յաց­նենք քե­մա­լա­կա­նութ­յան  վեց նե­տե­րը  և դ­րանց հա­կոտն­յա Էր­դո­ղա­նի քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նը: …>>>

Թրամպն ամրապնդում է դիկտատորների դիրքերը

© AFP 2017, Nicholas Kamm

 

Էնն ԷՓԼԲԱՈՒՄ (Ann Applebaum)

Նո­րա­գույն պատ­մութ­յան ա­մե­րիկ­յան բո­լոր նա­խա­գահ­ներն էլ պատ­ճառ­ներ ու­նեին դիկ­տա­տոր­նե­րի հետ հան­դի­պե­լու հա­մար։ Ֆ­րանկ­լին Ռուզ­վել­տը Յալ­թա­յի հա­մա­ժո­ղո­վում Եվ­րո­պան կի­սեց Իո­սիֆ Ս­տա­լի­նի հետ։ Ռի­չարդ Նիք­սո­նը Պե­կին մեկ­նեց, որ­պես­զի հան­դի­պի Մաո­յին։ Ռո­նալդ Ռեյ­գա­նը Ս­պի­տակ տանն ըն­դու­նել է Ֆի­լի­պին­նե­րի նա­խա­գահ Ֆեր­դի­նանդ Մար­կո­սին (Ferdinand Marcos) և ն­րա կնո­ջը։ Ա­մե­րիկ­յան շատ նա­խա­գահ­ներ հան­դի­պել են Սաուդ­յան Ա­րա­բիա­յի է­միր­նե­րի հետ՝ Վա­շինգ­տո­նում կամ Էր-­Րի­յա­դում։ …>>>

Հա­յացք դրսից՝ ընտր­ված նա­խա­գա­հին. «­Հաղ­թա­նակ Ֆ­րան­սիա­յի և Եվ­րո­պա­յի հա­մար»

­

© DPA

­Մա­մու­լի տե­սութ­յուն. ­Նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րի երկ­րորդ փու­լի ար­դեն հա­ջորդ օ­րը մի­ջազ­գա­յին լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րը ող­ջու­նել են Է­մա­նո­ւել ­Մակ­րո­նի հաղ­թա­նա­կը …>>>

Թե ինչ­պես է Ֆ­րան­սիան ի զո­րու ա­ռաջ անց­նե­լու ­Գեր­մա­նիա­յից

_______________________________________________

­Դա­նիել Է­քերտ

Եվ­րո­պա­յի «­Հի­վանդ մար­դը»: Է­մա­նո­ւել ­Մակ­րո­նի հաղ­թա­նա­կը կա­րող է Ֆ­րան­սիա­յին նոր շունչ հա­ղոր­դել, մինչև իսկ վեր­ջի­նիս հա­մար տնտե­սա­պես ­Գեր­մա­նիա­յին գե­րա­զան­ցե­լու նա­խադր­յալ­ներ ստեղ­ծել: ­Չէ՞ որ եվ­րա­գո­տու երկ­րորդ խո­շո­րա­գույն տնտե­սութ­յան նե­րու­ժը հսկա­յա­կան է: …>>>

Ինչո՞ւ Ռուսաստանը չի կարող հեռանալ Սիրիայից

 

(YURI KOCHETKOV/AFP/Getty Images)

Յու­րա­քանչ­յուր օր դժվար է ա­ռանձ­նաց­նել ա­ռաջ­նա­յի­նը երկ­րոր­դա­կա­նից:   Ռեֆ­լեք­սիան հենց դա է են­թադ­րում, մտա­ծել այ­սօր­վա կա­տար­վա­ծի մա­սին, ո­րի հի­ման  վրա  էլ կա­րող ենք կան­խա­տե­սել  գա­լիք ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը: …>>>

Ղա­րա­բաղ, ներ­քա­ղա­քա­կան գոր­ծըն­թաց­ներ Վ­րաս­տա­նում, ­Ռու­սաս­տանն՝ Ուկ­րաի­նա­յի դեմ, իսկ ­Թուր­քիան՝ ԱՄՆ-ի

The author is Brian Murphy, DNI

­

­Կարճ հատ­ված­ներ ԱՄՆ ազ­գա­յին հե­տա­խու­զութ­յան զեկույ­ցից

­Հա­րա­վա­յին ­Կով­կա­սում և ն­րա կոնֆ­լիկ­տա­յին գո­տի­նե­րում ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րի տե­սութ­յունն, ինչ­պես նաև ­Ռու­սաս­տա­նում, Ուկ­րաի­նա­յում և ­Թուր­քիա­յում տի­րող ի­րա­վի­ճա­կի վեր­լու­ծութ­յու­նը ներ­կա­յաց­վել է ա­մե­րիկ­յան ­Սե­նա­տին: ­Տե­ղե­կատ­վութ­յու­նը դար­ձել է ԱՄՆ ազ­գա­յին հե­տա­խու­զութ­յան նոր տնօ­րեն ­Դե­նիել ­Քութ­սի զե­կույ­ցի մի մա­սը: …>>>

04 (100), Ապրիլ, 2017

100-ից անդին


Երբ 2009-ի հունվարին լույս տեսավ “Անալիտիկոնի” առաջին համարը՝ ամսագրի հեռանկարները դեռևս մշուշոտ էին, և ես ասացի, որ որպես գլխավոր խմբագիր երջանիկ կլինեմ, եթե ձգենք մինչև 100-րդ համարը։ Հիմա 101-րդ համարն ենք պատրաստում, և բավարավածության զգացման հետ մեկտեղ ուսերիս զգում եմ 100 համարի ծանրությունը։ Ծանրություն, որը ոչ թե դեպի ներքև է խոնարհում ուսերդ, այլ դեպի առաջ մղում։ Առաջ է մղում թեկուզև իներցիայի ուժով ու չի թողնում կանգնես, դադար առնես։ Ու հասկանում ես, որ սա արդեն ինքնաբավ ընթացք է, սա արդեն ապրելակերպ է։ …>>>

Գնա՞լ, թե՞ չգնալ Հռոմ

կամ՝ Բոլոր ճանապարհները չէ, որ Հռոմ էին տանում

1992 թվականի հունիսի առաջին կեսին ԼՂՀ առաջին գումարման Գերագույն խորհրդի պատվիրակությունն այցելեց Երեւան ու Մոսկվա եւ մի շարք լուրջ հանդիպումներ ունեցավ այնտեղ։ ԳԽ նախագահի պաշտոնակատար Գեորգի Պետրոսյանի գլխավորած պատվիրակության կազմում էին ԳԽ նախագահության անդամ Համլետ Գրիգորյանը եւ տողերիս հեղինակը՝ որպես ԳԽ լրատվական ծառայության ղեկավար։ Ներկայացնելով այդ հանդիպումներից մեկը, հուսով ենք, որ ա ն ըստ ամենայնի կօգնի ընթերցողներին պատկերացնելու այն ժամանակվա մթնոլորտը նոր սկսված բանակցային գործընթացում, եւ ինչպես էին ուզում մեզ ներգրավել դրանում։ Եւ այսպես՝ Մոսկվա, ՌԴ-ում Իտալիայի դեսպանատուն, հանդիպում ԵԱՀԽ Մինսկի խորհրդաժողովի նախագահ Մարիո Ռաֆաելլիի եւ նրա տեղակալ Մարիո Սիկայի հետ։ Հունիսի 12, 1992 թվական։

Գեղամ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

Մարիո ՌԱՖԱԵԼԼԻ.- Մենք պիտի հանդիպեինք Ստեփանակերտում։ ԵԱՀԽ վերջին նիստում որոշվեց շարունակել երկխոսությունը։ Որպեսզի հաջողություն լինի՝ անհրաժեշտ են ձեր ներկայությունն ու ձեր կարծիքը։ Մեր դիրքորոշումը հայտնի է, ուստի կուզեինք լսել ձեր կարծիքն այս ամենի մասին։ …>>>